بسی رنج بردم در این سال سی       عجم زنده کردم بدین پارسی

سالروز بزرگداشت حکیم توس فردوسی بزرگ گرامی باد که با گرد آوردن شاهنامه اش، این شناسنامه ملی هر ایرانی پاک نژاد، زبان پاک ما را نگاه بانی نمود و برای ما به میراث گذاشت ، باشد که همچون کتاب مقدس برای هر ایرانی با هر مسلک و مذهبی که در خانه دارند ( اوستا ، قرآن ، انجیل ، تورات و ... ) این شناسنامه ملی در همه خانه های ایرانیان باشد و به نیکی خوانده شده و داستانهای پندآموزش بجای فیلم ها ، کارتونها و داستانهای فرمایشی از جانب غرب،  راه گشای راستی برای ما و فرزندانمان باشد.

ایدون باد

در اینجا از دوستانی که مداوم از تارنامه من بازدید میکنند کمال سپاس دارم و از آنان به دلیل دیر به دیر بروزرسانی تارنامه پوزش می خواهم که درگیر مشکلات مخابرات منطقه هستیم که دسترسی ما را به اینترنت نا ممکن کرده اند.

جاوید ایران / پاینده آیین بهی / پاینده زبان پاک پارسی
کیوان افشین جو / اردیبهشت ۳۷۴۴ بهدینی

ای  اهـورا مـزدا  ، بشود در زمره کسانی باشیم که جهان را ، به سوی آبادانی و پیشرفت و مردم را به سوی رسایی و خوشبختی رهنمون می سازند .                                 اهنود گات –  یسنا  هات 30 بند 9

 

     در بندهش بزرگ ، فرایند هستی یافتن جهان هنرمندانه و به گونه ای زیبـا توصیف میشود که آفریدگاربزرگ  اهـورا مـزدا  سر آغاز آفرینش خود را مینـو قرار داد تا جایـگاه فـروزه های نیـکـش یعنی امشاسپندان باشد . با آفرینش مینـو  راز هستی شکل گرفت و  اهـورا مـزدا  برای آفرینش گیتی در ابتدا به آن شکل مینـوی داد و به آفرینش گیتی مینوی پرداخت و سپس به این گیتی مینوی که پس زمینه جهان مادی بود هستی گیتی ای بخشید و بدین گونه گیتی را آفرید و آنرا جایگاه زندگی در اوج آزادی و انتخاب وهمچنین تلاش پیوسته انسـان برای شرکت جستن در نبردنهایی و پیروزی بر دروغ و پلیدی قرار داد .

          گیتی مینوی را که پس زمینه و سرآغاز آفرینش گیتی بوده را جایگاه روان انسـان در گذار از جهان مادی به سوی مینـوی اهـورائی قرار داد و ارتباط تنگاتنگی مابین گیتی گیتی ای و گیتی مینوی برقرار کرد ( برخی از انسانها و روان درگذشتگان در شرایط خاص توانایی گذشتن و بازگشتن از مرزهای این دو محیط را دارا میباشند برای نمونه میتوان به داستان سفر موبد ارداویراف اشاره کرد .) اهـورا مـزدا  گیتی مینوی را جایگاه درنگ و بازگشتن روان برای تکامل و رسیدن به اشویی تا زمان دل کندن از دلبستگیهای انسانی و آمادگی برای ورود به جایگاه پر فروغ اهورائی ( انارام ، انغر روشنگاه خدا ) وهمپرسگی با  اهـورا مـزدا در روز واپسین قرار داد .

          انسان اندیشمند و آگاه باید با درک حقیقت راستین ، هدف بزرگ خود را رسیدن به مینوی اهورائی قرار داده وبرای رسیدن به فروزه های پاک اهـورائی تلاش کند تا در روز واپسین لیاقت همپرسگی با  اهـورا مـزدا را دارا باشد و به آفریدگار خویش بپیوندد .