اردیبهشت از واژه استایی اشا وهیشتا نماینده اشویی است . ایرانیان باستان در این جشن لباس سفید بر تن می کردند که نشان پاکی می باشد و در آدریان ها به خواندن اردیبهشت یشت ( قسمتی از اوستا ) و نیایش اهورامزدا می پرداختند . امروزه زرتشتیان این روز را گرامی می دارند .
لازم به ذکر است در پندارهای جستار قبل تعدادی از دوستان گفتار نیک را فراموش کردند و با تندخویی با یکدگر برخورد نمودند که این کاملا مخالف بیانات حضرت زرتشت است . از این دوستان درخواست ملایمت بیشتری در گفتارشان دارم .و بیان می کنم اینجا محل تبلیغ این دین بهی است نه جایی که کسی را مجبور به قبول این دین بهی کنیم و زرتشت می فرماید :شما زنان و مردان تمام حرفها و پندارها را بشنوید و درک کنید و از میان آن ، آنچه از نظر شما راستی است قبول کنید . شما دوستان هم ابتدا خوب مطالعه کنید و با چشم عقل انتخاب کنید . دوست دارم در این جستار پندار های نیک زیباتری از شما ببینم عزیزانم .
تا درودی دیگر بدرود ( کیوان افشین جو )
نگویی که آتش پرستان بدند پرستنده پاک یزدان بُدند
فردوسیاینبار برخلاف جستارهای گذشته تصمیم به معرفی وبلاگ یکی از هم کیشان عزیز گرفتم که ما را برای دریافتن مفاهیم دین بهی و راه وارد شدن به آن بسیار راهنمایی می کند . با تشکر از فرید عزیزم .
آیین بهی بر 10 چیز استوار است:
1- هستی و یکتایی اهورامزدا
2- رسالت و پیامبری اشو زرتشت
3- پیروی از اشا، یعنی راستی و پاکی تنها راه رستگاری ادمیان است
4- پیروی از عقل و خرد و بینش در طی زندگی
5- خویشتن داری یا تسلط بر نفس و پیکار با بدی
6- فروتنی و مهر ورزی و عشق پاک به همه افرینشها
7- رسیدن به کمال مادی و معنوی در اثر سعی و کوشش در این جهان
8- جاودانی روان وبقائ هستی پس از مرگ
9- پاداش کارهای نیک و پادافراه کردار زشت، بهشت و دوزخ
10- رستاخیز (فرشوکرت)
اینها اساس و بنیان ایین بهی است و هر فرد مزدیسنا میبایست برای درک ژرف از دین به رسایی کامل از این اموزهها برسد.
پیروی از سه اموزه جاویدان اندیشه نیک ، گفتار نیک ، کردار نیک که بوسیله پیامبر اهورایی ایران زمین بنیان نهاده شده سر لوحه زندگی همه بهدینان است.
این را از یاد نبریم که در سالیان اخیر یک جنبش عزیم برای بازگشت به اصل خویش آغاز شده است که سیاسی نیست ولی از هر راه سیاسی دیگری پاکتر و تاثیر گذارتر است .
شما نیز به این جنبش به پیوندید و پیش از آن از این آموزه ها استفاده کنید .
فروهر یکی از پنج جزء به وجود آورنده آدمی است :
در اوستا آمده است که وجود هر آدم زنده از پنج جزء ساخته شده است : ( تن ، جان ، روان ، وجدان ، فروهر )
- تن : پس از مرگ از هم می پاشد و هر یک از مواد تشکیل دهنده آن به حالت اولیه خود باز می گردد.
- جان : که نیروی زندگانی است و در هنگام مرگ نابود می شود و از بین می رود . یعنی تا جان هست مرگ نیست و اگر مرگ آید جان دیگر نمی ماند به عبارتی این دو نقیض یکدیگرند و اجتماع نقیضین محال است .
- روان : پس از مرگ تا ابد پایدار خواهد ماند و در جهان مینوی به پاداش نیکی ها و یا پادفراه بدی های انسان خواهد رسید .
- وجدان : نیرویی که در وجود هر یک از ما هست و به وسیله آن نیک را از بد تمیز می دهیم و می توان گفت پیامبر درونی هر شخص است و یا راهنمای غیرارادی ما می باشد . توبه و ندامت از گناهان را می توان از نتایج بیداری وجدان شمرد .
- فروهر : به اندیشه ایرانیان باستان یکی از قوای باطنی انسان است که پیش از بدنیا آمدن او وجود داشته و پس از مرگ او دگرباره به عالم بالا همان جایی که فرود آمده صعود می کند . یعنی ذره ای از پرتو بیکران اهورامزدا بوده و برای راهنمایی روان آدمی و رهبری او به سوی راستی ، رسایی و جاودانگی به تن اندر شده و پس از مرگ به همان اشویی و پاکی به اصل خود می پیوندد ، و نه تنها هر کس بلکه تمامی موجودات از آغاز آفرینش تا رستاخیز دارای یک فروهر است که از طرف آفریدگار برای نگاهبانی آنها به سوی زمین فرستاده شده است . فنا و زوال جهان مادی را در این قوه جاودانی ایزدی که در باطن مخلوقات مانند موهبت آسمانی به ودیعه گذاشته شده راهی نیست و جرم و خطای بندگان نیز دامن او را آلوده نتوان کرد و با همان تقدس و پاکی ازلی خویش پس از جدایی روان از بدن به سوی بارگاه قدس پرواز نموده و به اصل خود می پیوندد .
با توجه به اینکه فروهر نیز مانند روان نادیدنی است ولی برای آسانی درک و فهم فلسفه آن برایش تصویری رسم کرده اند که در مطالب قبلی تصویر و شرح آن بیان شده است .
روز فروردین از ماه فروردین ( تعطیل زرتشتیان )
نخستین جشن ماهانه در سال ، جشن فروردینگان نامیده می شود . این جشن به یاد فروهر پاکان برگزار می گردد . زرتشتیان در این روز به آرامگاه می روند و از موبدان می خواهند برای شادی روان در گذشتگان اوستا بخوانند .
(( فروردینگان هماروز زرتشت اسپنتمان بیم اواهما فروهر اتورتاران و رتشیتاران و استرپوشان و هوتخشان که شان از پشت فروهر زرتشت اسپنتمان دین پذیرفتند و در جهان روا کردند . ))
اما چرا زرتشت ناگهان از حیوان ها و انسان ها دوری گزیده ؟ چرا زمین و خشکی را ترک گفته و از آنها گریخته است ؟
آخر او شش مرحله تنهائی را پشت سر گذاشته و از شش خوان انزوا گذشته ، اما برای طی هفتمین مرحله تنهایی ، زمین و دریا در نظر او سر منزلی ناچیز بود . زرتشت به جزیره ای دور افتاده در دل امواج پناه برد . به کوهستان رفت و شعله آتش شد ، و به سوی انزوای هفتمین زبانه کشید .
ای گمشدگان راه زندگی ، ای ویرانه های بازمانده ستارگان کهن ، ای دریاهای آینده ، ای آسمان های تاریک ، اکنون من بسوی همه شما ، به سوی هرچه که مظهر تنهایی و انزواست روی آورده ام : به ندای مقدس آتش پاسخ دهید ، به سوی من که صیاد کوهستان های بلندم رو آورید و مرا با انزوای هفتمین ، با آخرین انزوایم ، نزدیک کنید !
و اینک ای دوستان و هم میهنانم : من این آتش مقدس را در برابر خویش نهاده ام ، زیرا این آتش روح من است . ( کیوان افشین جو )
روز امرداد تا خور ( خیر ) 7 تا 11 فروردین خورشیدی
زیارتگاه پیر هریشت در 90 کیلو متری غرب یزد واقع شده است . به باور زرتشتیان پناهگاه دختر ( کنیز ) یزدگرد که نامش مروارید بوده ( نام او گوهر بانو نیز گفته اند ) می باشد .
آورده اند که گوهر بانو بر کودکی گمشده نمایان شد و به او فرمود تا از پدر بخواهد که پیر هریشت را بنیاد گذارد .
زرتشتیان در این روز ها به زیارت پیر هریشت می روند .
خورداد و فروردین ماه ( تعطیل زرتشتیان ) ۶ فروردین خورشیدی
در چنین روزی در زمان فرمانروایی لهراسب اشوزرتشت در خانه پدرش در کنار رود درجی که به دریای چی چست ( ارومیه ) می ریخت با چهره نورانی و خندان از مادرش دغدو زاده شد و چون نام خاندان پدرش اسپنتمان بود اورا زرتشت اسپنتمان نام نهادند و در روز خورداد و فروردین ماه در زمان شاه گشتاسب کیانی از جانب اهورامزدا به پیامبری برگزیده شد .
نخوردن گوشت قرمز و مرغ در هر ماه
روزه گرفتن و نخوردن خوراک در طول روز در آئین زرتشتیان وجود ندارد بجای آن در هر ماه در روزهای نبر که به نام ( وهمن ، ماه ، گوش ، رام ) هستند .
از کشتار حیوانات و خوردن گوشت پرهیز می کنند تا باعث حفظ حیوانات و سلامتی انسانها گردد .
بطور مثال امروز ۲ فروردین مصادف با روز وهمن یک روز نبر می باشد .
بزودی یک تقویم زرتشتی با همت دوستان بر روی سایت قرار می دهیم تا با روز های مناسبت دار آشنا شویم .
گاتهای مقدس ، سرودهای آسمانی حضرت زرتشت می باشد . گاتها در بر دارنده آموزشهائی است که جهانیان را بسوی زندگانی بهتر راهنمایی می کند . گاتها راه و روش زندگی سالم را می آموزد و همچنین بیانگر آموزشهایی است که آدمی را یاری می دهد تا از بهترین ها در زندگی بهره مند شود . دکتر پیتاوالا، در کتابش بنام روشنایی از ایران باستان راه رسیدن به خدا را با روش اشوزرتشت به سبک بسیار زیبا و بگونه نردبانی ترسیم نموده است .
گام نخست : وهومن ( اندیشه نیک یا فکر نیکو )
گام دوم : اشاوهیشتا ( بهترین نیکوکاری )
گام سوم : خشتراوئیرا ( نیروی خدائی و شهامت روانی )
گام چهارم : سپنتا آرمیتی ( خرد خدائی )
گام پنجم : هائورواتا ( خود شناسی )
گام نهایی : امرتات ( بی مرگی و بخدا رسیدن )